هم نفس

مسعود رضایی بیاره

هم نفس

هر که یاد از ما کنـد در این قفس ، یادش بخیر

هـم قفس باشد مرا یا هـم نفس ، یادش به خیر

ما و دل بــودیم و یـــاری نــازنین و مهربـــان

دل برفت و یار رفت از دسترس ، یـادش بخیر

یــار دانــم بـی وفایـی کرد و مهر از مـا بـَریـد

دل چـه دید از من نیامـد باز پس ، یادش بخیر

گـَل سزاوار است اگـر بر دیده بنشانی ، ولـی

گر بگیرد دوستی با خار و خس ، یادش بخیر

مـا کـه نـوش و نیش دنیـا پشت سر بگذاشتیم

یاد بـاد از مهر یار و خرمگس ، یادش به خیر

دست صیــــاد ستم مــی بَــرد هنـــگام بهــــار

سهرهی سحرآفــرینی در قفس ، یــادش بخیر